Atölyeye geldiğinde sönmüş bir motordu — gerçek anlamda. Tank paslı, koltuk parçalanmış, egzoz nazikçe söylersek “yorgun”. Sahibi mektubunda “bu motorun bir karakteri var, sadece onu hatırlamak gerek” demişti. Üç ay sonra o cümlenin doğruluğuna birlikte tanık olduk.
Bu yazıda 20 yaşındaki bir Honda CB400 Super Four’un nasıl yola döndürüldüğünü, hangi parçaların değişmek zorunda kaldığını ve hangi “orijinal” detayların ısrarla saklandığını anlattık.
Önce sökmek
Restorasyonun ilk haftası tamamen söküm. Her cıvata, her conta, her kablonun gittiği yer fotoğraflanır, etiketlenir. Bu adıma harcanan saat, ileride iki katı kadar zamanı kurtarır.
Şasi temizlendiğinde altında küçük kaynak izi çıktı — eski bir tampon hasarı. Kabul edilebilir sınırda; yapısal bütünlüğü etkilemiyor. Yine de raporlandı, müşteriye bildirildi.
Değişen ve kalan
Değişenler: tüm contalar, debriyaj balata seti, fren hortumları, akü, ön/arka lastik, hava filtresi, koltuk minderi. Yağ ve filtre yenilendi; karbüratörler temizlik banyosundan geçti.
Korunanlar: tank (sadece iç temizlik ve yeni boya), egzoz (krom polisaj), gösterge paneli (komple çalışır halde), orijinal anahtar takımı. Karakteri ayakta tutan detaylar bunlardı.
Yola çıkış
İlk marş sesi atölyede sessizliği bozdu. Çalıştı — durakladı — sonra ritim tutturdu. Otopark turunda Cem güldü; eski makinenin sesi yeniden tanıdık geldi.
Sonuç: 20 yaşında bir motor, modern bir motor gibi yola hazır değildir. Ama bir karakter olarak yola çıktığında, çok daha az şey kanıtlamak zorundadır.
Cem Türel
Restorasyon bölümünde yazıyor · 8 Mayıs 2026